limerydy poza cenzurą

jeden emeryt z Ostrowa

chciał znależć takie słowa

wyrażające podziękę

za kasę co moesiąc na rękę

i  wciąż mu wychodzi- chujowa

            ~~~~~~~

raz rybak dziarski z Kątów

stuprocentowy by nie było wątów

korzystając z wychodka

zapatrzył się w przodka

a przodek był góral z Giewontu

nie tykaj

nie dotykaj

"słowem uczynkiem zaniedbaniem"

bo 

bo już sam nie wiem co się stanie

pozostaw na pustyni 

porzuć na lodzie

jak będę gotów uszczknę cię 

jak złodziej 

wstydliwie i bez pytania - wielkie mi ajwaj

patataj patataj patataj 

 - przerywniczek

po chwili zastanowienia

pożyczę

testlament

notarialnie  odczytywany

pod doczesną nieobecność 

stryjka spadek

otwierał szeroko pokrewne oczy na

wyzwolony  kawałek po kawałku 

z więzów krwi

wielki

zadek

łąkający ( żonce imieninowo)

w powietrzu  

rozedrganym od wachlarza 

możliwości  

  

zjadłbym cię żabko  

jak kanapkę 

bez litości 

  

bo cię poczułem na kanapie 

przez fiu bździu  żabocik 

gdy tylko odebrałem 

z ramion twych  paltocik 

  

  

klekocze dziobem  

za dużo bez sensu 

wierząc w zacieśnienie  

na chybcika więzów 

  

  

lecz  kumasz zbyt szybko 

i  na jednej nodze  

czmychasz rechocząc 

echem po podlodze

kustoszny

kusząca rokoko fasada ust

skrywała luźną zabudowę wnętrza

biustonosz biust

kredyt garsonierę

zasłużony odkrywca stawał się

pionierem

dostawał lampkę wina

i owocem

na drogę

jeśli zdąrzył przed terminem 

ciężkim za próg wyjąć

nogę

szósty

generał gniew srożył się do wojny

wyprowadzony w pole

obity niespokojny

podciągał odwody szykował okropy

na pretekst zajadły

jeszcze gest

 choćby dotyk

z zaczerpniętą  krwią do czaszki cyzelując mowę

szukał  słabych punktów w obronie

jednym słowem

( którego nie przytoczę)

gotowy trąbnąć w mury rycha

tu i teraz!

zaraz! 

nie tam kiedyś

dzisiaj!

i gdy  ruszał  do natarcia

ze świętej pozycji

na liście grzechów

zginął niespodzianie

zdradziecko przeszyty

od celnego

uśmiechu

spławny

wszystko co już było co nie mogło być będzie

po omacku mgłą mruży horyzont  obłędnie

kij wędrowny zsunięty  na śliskich kamieniach

w odchłań bez końca przez chwilę westchnienia

grzęźnie nienaruszając struktury granitu

niewzruszonego pragnieniami dopiero co bytu

zdawkowe dziękuję uszumi rzeka przy korycie

w dryf  paso doble na euroazjatyckiej płycie