tyczenie

A co się tyczy tam i tu

to pomidory w sztukach dwóch

jeden pęknięty z uciechy chyba

że tak na niego pół roku dybam

drugi skwaśniały i całkiem miękki

przykryty białym tiulem kołderki

mlaska z niesmakiem to idiotyczne!

ale jakie były  wcześniej wytyczne?

pewnie sześć kilo z drobnym naddatkiem

aby wyjść z zyskiem poza rabatkę

na przecier soki i na plasterki

wydrążyć solić sypnąć koperkiem

możesz już swoje ambicje schować

nikt się nie będzie tu patyczkować

brak zrozumienia przestań wytykać!

i nie rób ciągle koło patyka!

wierszyk któryś tam z syrii

pewien dżihadysta nieznany z nazwiska

jakiś tam al

wolał krucjaty zaopatrzać w stal

niż mężnie rzucić się  w hurys objęcia

bo jakoś do niewiast  już od dziecka

nie miał zadęcia

usankcjonowany

rosyjska dusza

na kurzych udkach od busha

do bani

aż ktoś te udka zaiwani

na chwilę

by mogła dusza żywiej  ruszać 

pod zimny prysznic

na tych z chile

w pewnych kręgach

coraz mniej mnie

słów coraz więcej

krzykiem natchnione

trzepoczą ręce

bez wiary natchnienia

ot taki odruch

zacierasz dłonie

szykując dodruk

orety krymskie

orety krymskie

sen

i nie ma znaczenia

proroczy czy nie proroczy

obudził mnie niechcący

wszelkiej bratniej pomocy

last minute

dla wszelkich przeciwników sankcji

szafarzy europoprawności

urlop w tibilisi- to w gruzji

zobaczcie  ich! 

jeszcze na wolości

efesbe

zgodnie z ukazem świecą przykładem

mimo polonizacji części społeczeństwa

jeszcze dają radem

mi styka

taka mi myśl przyszła

 - niekoniecznie  z ochotą

skoro nasz kraj miał być winkelriedem

europa być może gołotą

bielszy odcień bieli

ciągnie się koło za kołem

pod górkę wlokąc z mozołem

a z górki lekko i żwawo-

mijając gawiedź ciekawą

- kolumna

jasna piękna i dumna

bieleją uśmiechy na buzi

a ta choć  bardzo się trudzi

zwijając kłębuszki szos

to stawia na baczność świat cały

oczy w słup a jakże!  a na głowach włos

zebrzy się konwój na trasie

nie patrząc nic prawie zasię

tylko do celu na wprost

przez wiadukt rondo dukt most

i w góry pod skalnym nawisem

przez pola i sady tak łyse

że kości bieleją na słońcu

bo przecież czekają tam w końcu

aż wtoczy się z głośnym urrraaa!

na pace zwykła tektura

żeby jechało się lżej

jedzie konwój aż miło

zawita za trzy dni lub mniej

do siostry co sercu tak bliska

a nie wymieniam z nazwiska

bo o dyskrecję proszono

co wiezie?- też nie wiadomo

lecz dobre żródło coś straszy

że dwieście czy trzysta ton kaszy

a echo niesie po głuszy

że bełtów tysiące do kuszy

jedzie konwój z pomocą

z eskortą powietrzną i nocą

klękaja po drodze bydlęta

do siosty do siosty umilonej

niech po

pamięta

o takiej tam jednej pani

powiadała...

że dużo choruje

nie ma na nic czasu 

w co rąk włożyć

i jeszcze że mało zarabia

bawiąc się przy tym

zdrowym zadbanym loczkiem

na wabia