k jak k...uriozum

wyrok zapadł kuriozalny a potem cisza

słowa grzęzły mi w gardle ledwiem wydyszał:

- wyrok jest niesprawiedliwy i niezrozumiały!

jestem niewinny!- to te pedały!

- środkowy z prawym się zamieniły

i chociaż mężnie z nimi walczyłem

próbując zdusić bunt z każdej strony

one wygrały! i na czerwonym

z dużą prędkością gnały po mieście

a wtedy  motor wyrósł na szczęście

bo gdyby nie on to strach pomyśleć!

wpadłbym pod tira lub skończył w wiśle!

a byłem niezdrów po lampce wina

inny by pewnie zaraz się zżymał

szukał wymówek lecz nie ja przecież!

ale trzy lata!- dla mnie?- no wiecie!

to polityka i nic poza tym

jakby do muchy strzelać z armaty

nie śniło mi się nawet w koszmarach

że mnie skażecie bom tu ofiara

Różowe szczęście

gdy będę większa jak mama i tata

i kiedy smakować mi będzie sałata

kupię sobie kuca albo lepiej zeszyt

narysuję tam wszystko co w życiu mnie cieszy

słońce - na dwie strony i w rogu na trzeciej

kwiatki wszyyyystkie kwiatki jakie są na świecie!

koootka dwa zajączki koleżankę kasię

ciasto z galaretką w truskawkowej krasie

konika przytulankę grającego pieska

spódniczkę - dwie spódniczki!- różowa i niebieska

babcię narysują i domek i rower

buciki na kilku kartkach te stare i nowe

bardzo wielkie lody sześcioma kredkami

torcik truskawkowy mój ten ze świeczkami

biegania  za tosią kilka zawijasów

jagódki poziomki na drodze do lasu

przytulanie mamy rysuję bo mnie cieszy

oj! oj! nie wystarczy 

jeden tylko zeszyt

wojna żywi się sama sobą

w dębowym magicznym lesie

gdzie mieszkają  skrzaty

dobywano z ziemi skarby

inwestując w armaty

sformowano  waleczną armię

szkolono oddziały

co grubsze maleństwa posłano

w generały

ogłoszono mobilizację wykopano

transzeje

by krwią innego co żywe pisać 

skrzacie dzieje

las dudnił echem huczał i stal 

błyszczała w słońcu

a my to przespaliśmy?

i dobrze! 

bo w końcu

wyczerpało się złoto

a wybuchły strajki

i cały skrzaci blitzkrieg

trza włożyć między bajki

życie z dreszczykiem pod starym prykiem

nie to nie tata 
nie to nie dziadek 
nie wujek nie stryjek 
i nie przypadek 
nie znany człowiek 
ani weteran 
nie biedny starzec 
przez życie steran 
a 
 mój przyjaciel 
mąż i kochanek 
mój kotek piesek 
szczurek baranek 
moje słoneczko 
i księżyc w jednym 
pół pomarańczy 
"gajuszek"  rzewny 
najlepszy facet 
jakiego znałam 
to jemu tylko 
wianek oddałam 
gdy prosił o rękę 
i padł na kolanach 
on zresztą szczawik 
tyle że ja zadbana

z wyłączonego netu

kot nie  całkiem bury i jego zięć

znaleźli pręt zbrojeniowy

bodaj fi pięć

schowali go czym prędzej

dla niepoznaki

skrywając stal zimną

pomiędzy kłaki

by przemknąć do kuźni i to

w te pędy

zmienić w kształcie pręta

najprostsze  błędy

w kuźni kocura

i to wraz z zięciem

ostrzeżono że plan ich zwie się

przegięciem

co też głośnym miauu! miau!

pokwitowały

znikając z prętem z miejsca

gdzie oczekiwały

I już po chwili zięć i

kot perski

przypuścili na śmietnik

atak hakerski

ob.P

czekamy aż może  gruchnie wreszcie wieść

że wszystko w porządku właśnie zaczął jeść

uniósł lewą rękę i pozdrowił tłumy

w dziennikach zamieszał popijając rumem

dokarmił tygrysa dosiadł antylopy

udzielił wywiadu podniósł cenę ropy

w notce biograficznej dodał kilka faków

zagrał partię brydża i co by wam tu...

dłużej nie zabierać czasu

pakuję walizkę i wracam do lasu

na dzień kobiet wierszyk nieco spóźniony

płynie czas płynie i rzeźbi zakola

chwyta dzień za nocą i wrzuca do wora

wyrasta z sukienek bluzeczek i płaszczy

gna do galerię bez celu stamtąd  buty taszczy

ukrywa dekady nie ukrywa złości

odejmuje pączkom kalorie wszak pości

to płacze to się śmieje zda się bez powodu

odkłada na później choć zawsze za młodu

cierpliwy i wytrwały a i gotów do zmiany

czas - twój czas nasz wspólny- kochany