do szybkiego czytania

o! jakże jest beznadziejnie i do dupy

do dupy…

dni gęstnieją i noce

i noce zbite w tłuste krupy

nikt mnie nie kocha miłość jest do bani

że oko wykol jak nim sięgnąć

owce czarne barany

praca nie cieszy  trunek łzy nie otrze

miraż za mirażem gdy już do nich dotrzeć

słowa słowa wianuszki  słów kajdany

artykułowanie trzewi winno być karane

a ja tu sobie pozwalam o zgodę nie pytam

i niemal słyszę jak ten i ów zgrzyta

czytając tekst ten nie zawsze do końca

jest do dupy?

No ten wierszyk?

A może znajdzie się obrońca?

grenki

rzekła mi „sorry kochanieńki”

pobladły opuściłem wzrok

na łuskające z paczki grenki -

dłonie…

ileż to czasu temu? rok?

siedzę jak palec- samiuteńki

z myślą co się nasuwa tu ad hoc

że wreszcie mogę  chrupać  grenki

solo

choć w koło stada wron i srok

a kiedy będę już stareńki?

lęk-  skrytożerca czyha co krok!

jak mam go ugryźć w kwestii - grenki?

nie wiem

bo zęby zjadłem na niej – szok!

remanentny

w święto narodowe dla dodania powagi

część manifestantów niosło włoskie  flagi

zarzucone na czerepy w trójbarwną przyłbicę

tak strojni junacy  przemierzali ulice

wychwytując z hymnu całkiem trafne wnioski

że to z ziemi włoskiej przecież szli do polskiej

echo grało

na cymbałach nie zagrał

na werbelku nie

nawet na trąbce choć

chwalił się wszem

i wobec

             że umie

nie rozniosły się dzwięki

w niecierpliwym tłumie

teraz zapewnia 

że się wreszcie uda

bo jest mistrzem co sie zowie

od grania na dudach

pamiątki z urwanych filmów

zdaje się że tak bez powodu

stał sobie ul pośród ogrodu

w nim rój szczęśliwy chował młode nacje

nie znając  w trudzie znoju co to są wakacje

głodu nie zaznawszy pasał się na łonie

zbierając nektar w spracowane dłonie

i byłby żył tak do końca ukochanej łąki

gdyby nie trzy trutnie - które zbijać bąki

wolały - od pracy dla rzeszy

bo choć praca daje satysfakcję to trutni nie cieszy

spakowały miodek na drogę i bez zbędnej  zwłoki

zabrały z ula spasione odwłoki

do krain odległych gdzieś na krańce świata

gdzie wszystko im wisi i czasem też lata

bawiły się przednio i grzały chityny

lecz czas było wracać więc zrzedły im miny

szczęki opadły  zwiesiły się nosy

bo żegnały ich pszczoły a witały osy

z uzbędnieniem lwiej części należności

marzyły lwice
aby w etnicznych granicach
mieszkały tylko lwy żeńskiej płci
w siostrzanej miłości  zgodnie
polowały by
bez seksistowskich podtekstów
brały się za łby
lub dzieliły przepisem na stek z antylopy
bo na grzywę potrzebne komu lwy
chłopy
od marzeń do czynu
poszły sobie samce
każda lwica znudzona leży w swojej jamce
i gdyba
że nie jest to jeszcze pełnia szczęścia
chyba
lecz gdyby przypadło każdej po słoniu
na głowę
mogły by stworzyć społeczeństwo idealne-
-wielokulturowe

zadyszki

statystyki  nie wchodząc  w szczegóły
do rzeczy wielkich używają  minuskuły

zapisując  wojny epidemie i katastrofy
psu na budzie

W myśl idei ponadczasowej że

liczą się ludzie