końskie życie

mieszkał był we wsi pewien koń

że piękny wciąż prowadzili doń

piękne klacze

nie patrząc że parska wierzga i płacze

skubiąc  z rozpaczy czarna grzywę

ichachacząc że to niesprawiedliwe

niekońskie 

złe

okrutne

do bani

że go to obraża boli i w efekcie rani

bo choć przejawiał pewną inwencję

nikt go nie pytał

o preferencję

dlatego tak burzył się codzień

od rana

wieczorem odpuszczał

dawał se siana

liryka wnętrz( może cykl?)

pierwsze co się do życia w nas rzuca

to płuca

falując pod wierzchnią odzieżą

odmierzą  

wdech - wydech

czas

w granicach klatki

i tak przyspieszą  w obrębie agatki

gdy ta przeciera oczy

z zachwytem:  "jakiż on uroczy!"

i zwolnią pod dłońmi łukasza

na modłę niedzielnych rozważań

oddając się cyrkulacji

w pracy i na czas  wakacji

miech w górę miech w dół

lewym i prawym na pół

trwają 

u tchawic bramy

tak w przeciągu

i my trwamy

nieświadomi aż do utraty

gdy unoszą pięcioma płaty

do pieśni i piersi 

i gdy opadną na luz

rozpięte jak anioł stróż

czuwają w nocy we dnie

rumieniąc oblicza i blednąc

to rosnąc to kurcząc na dwa

dziękuję   obojgu wam 

za to co było za tu i teraz

oskrzelikom dzięki

opłucnej oskrzelom

pęcherzykom  ukrwieniu - całości

dziękuję wam z nieśmiałością

prosząc o jeszcze i jeszcze

i obiecuję

(w miarę możliwośći)

świeże mazurskie powietrze

stroiciel

pewien szacowny grażdanin

zawodu  - stroiciel  pianin

dostał od  władzy prikaz

- a weź się  grażdanin wykaż!

pod pismem cztery pieczątki

trzy podpisy od rączki

i krążek po szklance  czaju

rękawem w róg  zabajon

grażdanin nie chciał musiał

wykazał;

jajo strusia

ogórków sześć kiszonych

samowar z samogonem

dwururkę od sąsiada

brata z alaski nadał

wykazał się  krzepą  i bajerem

pracą zespołową we czterech

orderem przodownika

i zapalniczą bic- ka

braki wykazał w kwartirze

złą jakość dwóch strun  w lirze

dziury ma głównym trakcie

miłość do wodza( po fakcie)

na koniec że fachu warty

wykazał się strojąc

żarty

w oderwaniu od

miał puchatek prośbę do krzysia

odkąd za pomoca balonika

na gałęzi  zawisiał

i śniły mu się serniki z nudów

i miód na końcu nosa

miał fantazję by tonąć 

tonąć we włosach

w kolorze dowolnym może być i blond

dlaczego puchatki nie mają zarostu?

toż to milne przeoczenie!  ewidentny błąd!

powinny mieć włosy i piękne fryzury

gdyby miał ochotę

zaczesać się dajmy na to  który

tak wisząc nad ziemią trzy stopy od gruntu

martwił się puchatek aż ... aż  do szpuntu

czy szkockie pszczoły znane skądinąd

po wyjściu z unii aby nie zaginą?

dlatego 

ale i miliona innych powodów

atakujących z góry boku przodu

gdy sobie nad ziemią  w międzyczasie  wisiał

miał prośbę z tych ważnych bardzo do krzysia

by ten gdy już odrobi lekcje albo w wolnej chwili

sprawdził czy się puchatek aby nie pomylił

czy tam pod schodami w norze królika

nie porzucono aby miodu pół słoika

co choć obarczony do połowy wadą

pomógłby misiowi zejść z gałęzi na dół

z nadzieją ku niebu

na dzień spadającego nieba

przygotowałem gwagret

dlatego śpię spokojnie

gdyby nagle

ni stąd ni zowąd

spadło ku ziemi z hukiem

jestem tylko prostym

człowiekiem - naukę

-  czerpiącym z ulotek

więc może spadnie z łoskotem

rumorem lub całkiem w ciszy

w czasie pielgrzymki do lourdes

spaceru z psem wieszaniu karniszy

to bez znaczenia

mogę wtedy myć głowę 

zakładać rękawiczki 

ręce trzymać w kieszeniach

      gdy będzie opadać 

               pod  pewnym kątem

                      lub 

                      prostopadle

tego nie wiem 

lecz nie dbam o to 

mam gwagret

nie tylko trzepaki w głowach

wierzył w to dima i wierzył wowa

że to co widzą to brusi połowa

że tam za górą za rzeką lasem

jest jakaś bruś co tęskni czasem

i jęczy po jarzmem męki niebrusie

od brusi będąc na jakby minusie

martwił się dima i płakał wowa

że jest wątek brusi a gdzie osnowa?

i wyciągając wnioski a z barków szyję

liczyli brusian co za brusią żyją

ileż brusianek rodzi tam brusiątka

i dalej trzymając się tego porządku

wychodził z siebie  dima i wowa

że tylu w oddali jeszcze pogłowian

z którymi nie można się bawić w berka

bo z każdej strony ciśnie  barierka

tak że i obrócić nie można się  w koło

gdyż bliskie zagranice przyciaśnie stoją

siadywał nad rzeką wowa i dima

za słowo jeden drugiego trzymał

że gdy podrosną i duzi będą

zbiorą wszechbrusian do kupy zewsząd

a tym co by im stali  na drodze

ślady na nogawkach zostawią lub nodze

(gdyby rzecz miała miejsce pośrodku lata)

patrzył tak wowa na dimę brata

i dima patrzył na druha wowę

tak jednomyślnie i jednym słowem

które to każdy z nich w sobie dusił

świat się zwyczajnie należy brusi!

w marzeniach dzieci nie ma nic złego

kiedyś podrosną

pójdą po niego

ekspaństwo U

w miejsce moich skarpet

wiszą jakieś szmatki

tam gdzie były okna

obmyśliła kraty

zajęła od kuchni

ostatnie pokoje

niby wiem że dla niego

chociaż krzyczy: moje!

trzeba był słuchać

ostatniego gwizdka

dziś brak na szyldzie

zła! zła !niedobra!

s e p a r a t y s t k a!