...jest wielki

w dalekiej arabi miał arab araba 
szeptał doń czule klepał po schabach 
dosiadał często obejmując szyję 
gdy nikt nie widział cieszył się że żyje

bochemia

gdy tak siedzę jak kołek 
w poszanowaniu własnej prywatości 
klawisze nabrzmiewają 
niewystukaną  falą radości 
komu dziękować? 
bogu może kubie 
że się znalazłem w elitarnym klubie 
coś jak modelarze albo alpiniści 
tylko bardziej awangardowo 
- twórcy egoiści 
nurt dość nowatorski chociaż bez 
przyszłości 
bo mecenas ma wszystkie prawa 
do wyłączności

chcę coś

coś co się ukryło
co w  kiedyś było
a teraz blednie
coś wymawiane 
całkiem bezwiednie
wzywane w czarną
pracy godzinę
coś co uraczyć 
można by winem
olśnić poezją
rumienić prozą
coś co krową nie jest
ni kozą
i choćby w głowie swej 
miało pstro
takie coś że tak powiem
sam nie wiem co 

taki tam sobie wierszyk przed zebraniem

żył był literacik delikacik

czytelnikom książki fundował 

i płacił

za każdy rozdział według tabeli

płakał bezsilnie kiedy nie wzięli

wzruszał się rzewnie gdy dziękowali

na wieczorkach w kolejkach do niego stali

a autor rozdawał wokół uśmiechy

no nie stać do niego byłoby grzechem

i ja stanęłem 

choć nie czytaty

bo długo jeszcze mam do wypłaty

pędźdoliną

nowa lepsza inkarnacja

nie mogąc się zdecydować na mijanych stacjach

stała przy oknie i paliła szluga

-tiiia jak teraz wysiądę- będę tonąć w długach

a  na tej dwóch kolesi trzyma się za ręcę

a tu?- jakie zadupie - nigdy przenigdy więcej!

na kolejnej pada a nie ma parasola

następna niechlujna i błoto do kolan

na którejś tam nawet fajnie ale ... jeszcze pali

przy innej też nie bo właśnie bilety sprawdzali

to było za tłoczno to ciemno jak w zadku

tu chlali wódę tam nie częstują herbatką

jedzie i jedzie czas się wreszcie skończył

wysiadła w szczerym polu

a za nią list gończy

krypto- reklama szekspirowska

doły po oczach 

otwiera julia szeroko

szczęśliwa scena spokoju 

ze zwłoką

szczery uśmiech kochanka  

zaprasza  przechodnia

póki  mu drżąca 

nie wypadnie pochodnia

..ile można się smucić

zaczęli się o to kłócić

i romeo użył piszczeli

no takiego!

go jeszcze nie widzieli

a julia z pazurami rzuca się

nie w ciemię

ech montague montague

co to za plemię!

że mnie załazi za żebra

tyle lat po ciele

gdybyś dla mnie stracił

głowę w czasie dzumy

byłby weselej

szczudłak

rysunek autorstwa deRudej "od wschodu do zachodu"


znając przepowiedni słowa na pamięć

"po siedem samców i po siedem samic.."

jako że ósmy wykluł się biedak

postanowił że mimo wszystko się nie da

tak kiedy niebo nad łebkiem brzydło

złapał co tam mu wlazło pod skrzydło

i jako pierwszy wymyślił szczudła

- a weź się noe swą barką udław!